تبليغاتX
خشخاش

از فرط بی‏فرطی

درود باید بفرستم

به شلغم

وقتی که هیچ‏کس نه به سبیل من

نه به میدان آزادی

 

از فرط بی‏فرطی

از الله اکبر

پشت بام

درود باید بفرستم  

به هویج

وقتی که هیچ‏کس نه به گلوله

نه به سفیدی چشم‏های آغشته به خون

 

از فرط بی‏فرطی

از رنگ سبز

خیابان، کوچه

درود باید بفرستم

به چغندر

وقتی که هیچ‏کس نه به می‏دانم

نه به نمی‏دانم نمی‏دانم

 

از فرط بی‏فرطی

از سکوت

تهران، بهت

درود باید بفرستم

به میدان تره‏بار

از میدان تره‏بار

از بار، الاغ

کرگدن، گراز

درود باید بفرستم

به خفه شو پدر سگ

 

خفه شو پدرسگ!

 

                                               تهران - تیرماه ۱۳۸۸

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه ششم تیر 1388 |
1

پنجره را باز

لخت زیر بهار

زیر باران

زیر دم اسب

زیر نظر پزشک

زیر خاک

عاشق حنجره‏ی توام



2

شاعرها عاشق که می‏شوند

شاهکار می‏کنند و

از لبان تو شعرهای دیابتی می‏گویند

من امّا

رنگ‏های روشن اگر کنار بکشند از حنجره‏ات

سرم را تیغ می‏زنم شخم می‏زنم کشت می‏کنم یک دشت لاله‏ی وحشی

و اگر اجازه دهی

خودم را قتل عام می‏کنم

کلیه‏هایم را        تقدیم به شاعران دیابتی

و قطره قطره‏ی خونم را        به لاله‏های وحشی



3

و البته

روی سنگ قبرم بنویسید:

حنجره!



اردی‏بهشت ماه 1388 - تهران


نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 |
حالا که خوابت نمی‏برد

بلادرنگ

باید این گل را ببوسی

 

گلی که بوسیده نشده

با گلبرگی زخمی

حالا هی از خواب بیدار می‏شود

و تو باید از خواب بپری-حتی اگر خوابت نبرد-

و قاطعانه فکر کنی که این گلبرگ       باید بوسیده شود

حتی

بهار را متوقف کنی         و از سرما بلرزی گرم

و باران نبارد

چترت را جمع نکرده

وضو گرفته نگرفته

قبله را پیدا کنی

و فی‏الفور

این گلبرگ را باید ببوسی

گلبرگی که حالا این گل را از خواب

هی بیدار می‏کند لابد

و تو باید قسم بدهی

به مسیح و بودا

به برج میلاد، اورست

و به دو چشم سیاه درشت

و این گل را ببوسی

و گریه کنی

و بچه شوی       دامن مادرت را بگیری

و به این گل بگویی

جان مادرت بیا

-کجا؟

بیا

-کجا؟

بیا

و گریه کنی

و قسم بدهی

هی به جان مادرت و دو چشم سیاه درشت

و حالا حتماً

درد دارد این گل، این گلبرگ

و تو باید قاطعانه این گلبرگ را

خاضعانه

جان مادرت

و بترسی

و قاطعانه

این گلبرگ

این گل.

 

                                                         فروردین ماه ۱۳۸۸ - تهران

 

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در دوشنبه هفدهم فروردین 1388 |
                                                         برای صابر بهرامیان

همه چیز تمام شد

صبح بهار شد و تابستان

عصر پاییز و زمستان

ژن‏پت هم لبخند زد

زیرچشمی نشست کنارش روی کاناپه‏ی صورتی

کوچه‏های امیرآباد شمالی دارد تمام می‏شود

و شب لب‏های محبوبه‏اش را در خواب می‏بوسد

این‏طوری سوژه‏ها تمام می‏شود

 

به حرفش گوش کن پسر

- سطحی باش و مبتذل

شاید از مرگ مغزی نجات یابی

 

                                                                  اسفندماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در سه شنبه ششم اسفند 1387 |
۱

نفسم گرفت و نگرفت و گرفت و ...

نزدیک بود به شیراز متواری شوم

ناگهان باران بارید

 

۲

باران در تهران

تظاهرات در تهران

کفن در تهران

پرچم در تهران

خون در غزه

 

۳

دست در دست دو چشم سیاه

از تلوزیون

اینترنت

تهران

غزه

به سرعت نور

متواری بشوم به جنگل، کویر، گور

 

۴

جنگل: خون در غزه

کویر: خون در غزه

گور: خون در غزه

 

۵

در غزه در خون در غزه در خون در غزه در خون در غزه در ...

غزززززززز...ه!

 

                                                                                 دیماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در پنجشنبه دوازدهم دی 1387 |
روی این صفحه‏ی سفید نشسته‏ای اریب

با چشم‏های درشت برق می‏زنی به صورتم

در جنوب جنگ شده حتمن حالا

و کسی حتمن شهید شده گمنام

و تو این‏جا حرف می‏زنی با چشم‏های خیلی درشت

 

عمود بر جنوب             در چشم‏های تو اوضاع عادی است

قلب قلب است و بوسه بوسه

 

در جنوب حالا حتمن نخل‏ها پشت هم پناه گرفته‏اند

و هزاران نفر شهید شده‏اند گمنام

و کلمات جنگی شده‏اند:

شلمچه، قرمز، اروند، نخل، سفید!

 

این‏جا روی این صفحه‏ی سفید

چه فرق دارد         در چشم‏های درشت تو:

جنگ جنگ جنوب

جنگ جنگ خروس!

 

                                                                             آذرماه 1387 - تهران
نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در جمعه بیست و نهم آذر 1387 |
چهارشنبه

چهارشنبه‏های چهارچشمی عادل‏آباد

چهارشنبه‏های خیلی چهار

چهارشنبه‏های دار

دیوار به دیوار دار

دار       دیوار 

چهارشنبه به چهارشنبه دار     

دار به دار چهارشنبه

دار       چهارشنبه

چهارشنبه      دار

چهارشنبه

 

                                                             آبان‏ماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 |
این‏جا خیلی تهران است

باران        خیلی        باران نیست

سرم هی شوره می‏زند

کلاغ‏ها تلو تلو ‏می‏خورند

 

آن‏جا هنوز لابد شوراب است

باران حتمن صدا دارد   ناودان دارد

چقدر تو  فصل غوره آن‏جا

زیر کپرهای انگور

دهنم آب می‏افتد

چقدر چشم‏هات پشت موهات...

- ... لطفاً پس از توقف کامل، واگن‏های ...

 

                                               آبان‏ماه ۱۳۸۷ - تهران

 

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در پنجشنبه نهم آبان 1387 |
محبوبه‏های بسیاری از زیر سقف می‏ترسند

در پارک‏های جنگلی تهران

فقط مراوده می‏کنند

با این وجود

در خیابان ولیعصر

هر درخت کهنسال

از زبان هزار دختر باکره لیسیده می‏شود

و هر گلدان پلاستیکی

از ادرار هزار پسر نیمه بالغ گل می‏روید

 

در شهر ری

از سکس کمتر از پوریای ولی لذت می‏برند

در ساحل‏های لخت

مردان با افتخار زنان خود را به طرز عجیبی می‏بوسند در ملأ عام

و مونالیزا را به کلی فراموش می‏کنند

در عین حال

تاجران و طراحان باهوشی          در جایی        حتماً        با معیارهای داوینچی

سینه و باسن زنان را فرم می‏دهند بهتر از خدا

 

با این وجود

به شما احترام می‏گذارم

کار بدی انجام نمی‏دهم

و مادرم تأیید می‏کند که پسر خوبی‏ام

 

با این وجود

دو به شک‏ام.

 

                                                                   ایوب صادقیانی - مهرماه ۱۳۸۷

 

 

 

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه بیست و هفتم مهر 1387 |
قلبم تنظیم نیست

یک پری دریایی زره‏پوش         با گارد بسته

به قلبم دست زده

و کمی هم        قتل‏هایی که در تهران زنجیر می‏شود

و هرگز به گردن کسی زنجیر نمی‏شود

و کمی هم        قتل‏هایی که در جنوبی‏ترین دامنه‏های زاگرس

از زبان ساچمه‏زنی و برنو شنیده می‏شود

و کمی هم        صلیبی که از گردن تو حلق‏آویز شده-زیر زره سرد-

سرگردان

چنگ می‏زند به برآمدگی‏های سینه‏ات

و هرگز نجات نمی‏یابد.

 

قلبم        همین حالا به تعمیر اساسی نیاز دارد

مکانیکیِ خوب سراغ ندارید؟

- شما باید به گل‏فروشی مراجعه کنید.

 

گل‏فروشی‏ها در بیست و یک رمضان به شدت تعطیل‏اند.

 

                                                                                       مهرماه ۱۳۸۷ - تهران

 

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه ششم مهر 1387 |
روز روشن        در ملأ عام
برای چشم‏هایت شعر می‏گویم

چقدر برای چشم‏هایت شعر بگویم؟
نگاه کن دیگر!

                                                                              شهریور ماه 1387 - تهران
نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه سی ام شهریور 1387 |
خصوصاً          وقتی که لبخند می‏زنی!

 

                                                                                     شهریورماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 |
بر هر دیوار

قابی نشسته

در هر قاب

مرد مرده‏ای

و در هر مرد

قلبی

لابد تپیده


 

دیوارها فرو [لابد] می‏ریزند.

                                                                            مردادماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در جمعه پانزدهم شهریور 1387 |
۱

تاکسی های سراسیمه

در خلوت کوچه ی یک طرفه ای

ترافیک بزرگراه ها را

فاکتور می گیرند

به سمت مقصد مشخصی

که هر روز چندین مرتبه

هرگز نمی رسند.

 

۲

در حوالی پس از غروب

سه سمبوسه سرد

در خلوت کوچه یک طرفه ای

کودک نشُسته ای نشسته و

مرد و زن نیم داری که

فکر نمی کنند

حتی

به لذتی که امشب

از نطفه کودک نشُسته ای خواهند برد.

 

۳

صندلی های عقب اتومبیل خاموش

در نیمه شبِ زیر درخت توت

و جزّ و ولزّ لب های داغی که

نر و لاس می شوند

و دو گربه

به شدت جیغ می کشند.

 

۴

همین حالا

رسانه ها حتماً

جنگ تمام عیاری را

در کانال های موازی فیلم های عاشقانه

گزارش می کنند - به صورت مستقیم-

و من شرط می بندم        همین حالا

جنبنده ای نمی جنبد

در خلوت کوچه یک طرفه ای.

                                                                        مرداد ماه ۱۳۸۷ - تهران

                                                                  

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در دوشنبه چهارم شهریور 1387 |
چشم هایت را بتاب
بادها
بادبان ها
ستاره ها
می رقصند؛
دست هایت را تکان بده
شهر ها
دشت ها
کوه ها
می لرزند؛
موهایت را باز کن
مردها
زن ها
فرشته ها
مست می شوند...


لبخند که بزنی
قیامت می شود و
خدا سر به بیابان می گذارد
لبخند بزن!

                                                                    مرداد ماه 1387 - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 |
باران نباریده
این جا
در باغچه ی همسایه
سخت تابستان است و
هر شب برق می رود؛
گیلاس های شیرین عرق که می ریزند
در تاریکی دیوار باغچه -هر شب برق که می رود-
یواشکی           عاشق موجی می شوم که
بازوی برهنه ی دختر همسایه
در شاخه های گیلاس!
نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 |
هر روز صبح         زودتر از تو

بیدار می شوم

هر روز صبح         زودتر از تو

به ایستگاه می رسم

هر روز صبح         پا به پای تو

سوار می شوم

هر روز صبح

حیف!

زودتر از من         پیاده می شوی...

 

                                                                                     تیرماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه پنجم مرداد 1387 |
ژِن پِت*

با صدای بلند تکرار کنید:

ژِن پِت

پستاندارِ تخم گذارِ بچه زای دوزیستِ مهره دارِ بی مهره ی پیچ مهره ی پیچ پیچکِ پوچ پوچاکِ چاک چاک

ژِن پِت

یکی برای من         یکی برای تو         یکی برای۶۶۶

اقرأ باسم ربّک الذی خلق       خلق من علق        فلق من عرق   دادادادادادا دامب دامب

                                                     دامب دامب           دامب دامب      ریدامب دامب              

می خواهد به من تجاوز کند وووووووووووووووووی وووووووووووووووووی وووووووووووووووووی

از مابهتران از ما بهترند

از شما هم بهترند    بهترترند    ترند      هی خرند     خرها هم خرند      خِرخِره باز و آدمند

بچه های خوبی اند

به چشمشان هم که تجاوز شود         صدایشان در نمی آید

معشوقه هایتان را محکم بغل کنید          فی الفور!

من هم می دهم برایم دو سینه ی برآمده و یک باسن اجاره ای بسازند که صدا هم نداشته باشد البته!

 

ژِن پِت عزیز

وحی شده

باید یواشکی دگمه های پیرهنت را باز کنم

بعد از ۲۰ دقیقه که بگویم کُن        فیکون می شوی   می شوی هلو    هلولولو     لولو

ژِن پِت عزیز

به منصور حلاج بگو یک پیک شراب با چاشنی آب دوغ خیار فوران کند

شرمنده ی پوستِ یشمیِ نارنجیِ زردِ متمایل به نقره ایِ طلاییِ طلا طلا گیسو طلا از اون بالا بیا پایین

                                                                                                                  تخمِ سگ

 مغزم را بخور

بخور     با دندان کوسه     بخور

بخور     گاز بزن

چَک و چیل قلوه ای ات را      قلوه قلوه     قلپ قلپ لیس می زنم       با حالت تهوع

قربونِ موهای پریشونت بِشُم

چراغ دریایی پِت پِت می کنه

مغز مو هم پِت پِت می کنه           پِت پِتَکی شده

ژِن پِت             مرگِ موش خورده

و هی خدا را استفراغ می کند در دامنِ           عزیزِ دلِ مو

دی۱ رود۲       رود رود       دی رود بعدِ هَرگِسیم۳.

 

                                                                                                تیرماه - ۱۳۸۷ - تهران

* عروسک های جاندار ژنتیکی

 ۱. مادر/ وقتی که مادر خطاب به فرزند می گوید: مادر

۲. رود: عزیزم/ پاره ی تنم

۳. بعد از هرگزی/ یکی یه دونه

 

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در شنبه بیست و دوم تیر 1387 |
صبح علی الطلوع که تمام شب گذشته را پلک نزده باشد

عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

فرقی ندارد

چه خروس ها برای هم شاخ و شانه بکشند

چه راننده تاکسی ها

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

در نیمه های روز که در فست فود های خیابان ولیعصر

از گوشه لب  معشوقه های جوان

سس مایونز سرازیر می شود

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

حدود ساعت چهار بعدازظهر که مردم پس از تعطیلی ادارات

با عجله به سمت آپارتمان های قد و نیم قد هجوم می برند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

به وقت ملکوتی اذان مغرب به افق تهران

که مؤمنین و مؤمنات از روی جدول های جلوی مساجد

 تمرین پل صراط می کنند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

پس از عشقبازی نیمه شب مردان و زنان

که فقط جغدها و کارگران شب کار و برنامه راه شب رادیو بیدارند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

صبح علی الطلوع که تمام شب گذشته را پلک نزده باشد

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

دقیقاً

 چشم های عسلی اش

                                                                                      تیرماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در دوشنبه هفدهم تیر 1387 |
بر سینه البرز

پایم

قلم شده

مرثیه می سراید

به خط سرخ؛

 

بر پهنه خزر

دستم

بلم شده

موج یدک می کشد

به وزن شب؛

 

بر سیاهی افق

چشمم

کفن شده

کافور می تراود

به طعم تلخ؛

 

در سکوت خلق

قلبم

وطن شده

جوانه می زند

به خون دل؛

 

کودتا می کند

حماسه را !

                                                                شهریور ماه ۱۳۸۶ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در سه شنبه یازدهم تیر 1387 |