پنجره را باز

لخت زیر بهار

زیر باران

زیر دم اسب

زیر نظر پزشک

زیر خاک

عاشق حنجره‏ی توام

2

شاعرها عاشق که می‏شوند

شاهکار می‏کنند و

از لبان تو شعرهای دیابتی می‏گویند

من امّا

رنگ‏های روشن اگر کنار بکشند از حنجره‏ات

سرم را تیغ می‏زنم شخم می‏زنم کشت می‏کنم یک دشت لاله‏ی وحشی

و اگر اجازه دهی

خودم را قتل عام می‏کنم

کلیه‏هایم را        تقدیم به شاعران دیابتی

و قطره قطره‏ی خونم را        به لاله‏های وحشی

3

و البته

روی سنگ قبرم بنویسید:

حنجره!

اردی‏بهشت ماه 1388 - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1388 |