عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

فرقی ندارد

چه خروس ها برای هم شاخ و شانه بکشند

چه راننده تاکسی ها

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

در نیمه های روز که در فست فود های خیابان ولیعصر

از گوشه لب  معشوقه های جوان

سس مایونز سرازیر می شود

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

حدود ساعت چهار بعدازظهر که مردم پس از تعطیلی ادارات

با عجله به سمت آپارتمان های قد و نیم قد هجوم می برند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

به وقت ملکوتی اذان مغرب به افق تهران

که مؤمنین و مؤمنات از روی جدول های جلوی مساجد

 تمرین پل صراط می کنند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

پس از عشقبازی نیمه شب مردان و زنان

که فقط جغدها و کارگران شب کار و برنامه راه شب رادیو بیدارند

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

صبح علی الطلوع که تمام شب گذشته را پلک نزده باشد

او عاشق زنی ست که چشم های عسلی اش

دقیقاً

 چشم های عسلی اش

                                                                                      تیرماه ۱۳۸۷ - تهران

نوشته شده توسط ایوب صادقیانی در دوشنبه هفدهم تیر 1387 |